Doomsday, Film Kritik

Son yıllarda İngiliz sinemasının korku türüne el atması ile birlikte birbirinden güzel korku/gerilim film örneklerini izlemeye alıştık sinemalarda. Bunda hiç kuşkusuz en büyük pay sahibi İngiliz yönetmen Neil Marshall’dan başkası değil. İlk filmi (ki aslında bu bir kısa filmdi) Combat (1999) daha çok bir komedi/dram türünde bir filmdi. Bir grup gencin birkaç içki içmek ve flört etmek için gittikleri barda hiçbir şeyin yolunda gitmemesi sonucunda barda yaşananları anlatan bu filmi yönetmenin emekleme dönemi olarak tanımlayabiliriz. Kendisini kanıtladığı film ise bir sonraki projesi olan Dog Soldiers (2002)’dı. Filmde bir tatbikat için ormana gönderilen bir grup askerin ormanda karşılaştıkları korkunç yaratıklar (kurt adamlar) nedeniyle bir çiftlik evine sığınmalarını ve burada başlarına gelen olaylar anlatılıyor. Filmde kurt adamlar için herhangi bir bilgisayar efekti kullanılmamış olması özellikle eski tarz korku filmi sevenleri bir hayli mutlu etmişti. Film, genelde İngiltere çapında yaygın gösterim imkanı bulmuş ve ülkemizde çok az sayıda gösterim şansı bulmuştu. Ancak DVD piyasasının ülkemizde de harekete geçmesi ve ülkemizdeki film distribütörü şirketlerin vakti zamanında vizyon şansı bulamayan filmleri DVD piyasasına sunması sonucu izlenme şansını yakalamıştır. Yönetmenin bir sonraki projesi ise adeta yönetmenin “Ben bu işi biliyorum” dediği bir film olan The Descent (2005)’dı. Belki de ilk kez tüm kahramanları bayan olan bir filmle karşı karşıya kalmıştık. Filmde 6 bayanın gerek kafalarını dağıtmak, gerek eşleri ya da sevgilileri ile ilgili yaşadıkları sorunları az da olsa unutmak gerekse de eski günleri yad etmek amacıyla bir mağara yolculuğuna çıkması söz konusu. Buraya kadar bir macera filmi gibi görünen film, kayan bir kayanın mağara girişini kapatması ile korkunç bir hal alır. Keza mağarada bayanlarımız yalnız değildir. Tarih öncesinden kalma diyebileceğimiz bir tür, yerin altında ışıksız ve nemli bu ortama uyum sağlayarak evrimleşmiş ve habersiz misafirlerden rahatsız olmuşlardır. Yönetmen, bu filminde yine eski tür korku öğelerini kullanarak en temel korkularımızdan hareketle korkutma görevine soyunuyor. Filmin sonlarına doğru bayanlarımızın kendi iç hesaplaşmaları da filme bir yan konu olarak ekleniyor ve kendi varlığını koruma ve yaşama amacıyla kahramanlarımızın kendi içlerindeki hayvani duygular uyanıyor. Bu sahnelerde kimin yaratık kimin insan olduğunu sorgulayacağımız sahneler de yer almakta. Özellikle filmin sonlarına doğru gore (vahşi, kanlı) sahnelerle de karşı karşıya kalıyoruz. The Descent, yönetmenin diğer filmlerine nazaran dünya çağında ve tabii ki ülkemizde de daha çok vizyon şansı buldu ve çok beğenildi. Yönetmene bir çok ödül de kazandıran film, kanımca yönetmenin önünü tamamıyla açan dönüm noktası bir film olarak sinema tarihine geçecektir. Önümüzdeki aylarda vizyon şansı bulacak yönetmenin şimdilik son filmi Doomsday, son zamanlarda oldukça popüler olan virüs-zombi filmlerine yönetmenin getirdiği farklı bir yorumla beyaz perdemize konuk olacak. Konu itibariyle yine bir virüs salgını sonrası insanlık tehdit altındadır. Bu nedenle virüsün ortaya çıktığı yer karantina altına alınır. Bölgeye çekilen duvarın arkasında binlerce yaşayan insan yıllarca mahsur kalır. Karantina sonrası yıllar sonra virüs tekrar İngiltere’de ortaya çıkınca tedaviyi bulmak amacıyla bir grup karantina bölgesine gönderilir. Ancak geçen yıllar bölgede bir çok şeyin değişmesine neden olmuştur. Bölge adeta içinden çıkılmaz bir cehennem halini almıştır. Son zamanlarda İngiltere ve özellikle Londra’nın virüs nedeniyle karantina altına alınmasını konu alan filmlerle çok kez karşılaştık ancak bu sefer durum biraz farklı. Umarım kanımca yılın en iyi korku/gerilim filmlerinden biri olacak yapımı beyaz perdelerimizden izleme şansına sahip oluruz.

Rage